2º derrota consecutiva

22.11.2009 21:21

 Repaso da Residencia

 

SDC RESIDENCIA: Manu, Sal (Kito 78´), Rubén,Peque, Miguel; Hugo (Borja 88´), Blanco, Álvaro,Michu (Jesús 86´); Raposo (Julio 68´) e Lens (Eireos 55´).

SCD SANTA COMBA: Óscar, Marcos, Adrián (Rafa 46´), Moncho, Leandro; Pibe (Cupeiro 70´), Lucas (Asier 71´), Manu, Iván (Pupus 82´); Diego e Pablo.

 ARBITRO: Lamela Ramos (Del. de Lugo)

CA: Locales Hugo e Álvaro.

 GOLES: 1-0 Blanco 30´ /  2-0 Álvaro 82´ / 3-0 Michu 84´

 

Depresión aguda. Este é o diagnóstico e non é necesario ser psicólogo. As caras dos xogadores do Sta. Comba cando saían a quentar non indicaban outra cousa. Un grupo cabizbaixo, resignado, para que lle imos dar máis voltas, unha fila de perdedores. E claro, eso tradúcese no xogo, non hai actitude, non hai capacidade de reacción. Hai un equipo orfo de líderes no campo e sobrado de desculpas. E un pode dicir todo esto porque antes xa criticou outros aspectos nos que se fallaba e que non eran culpa dos xogadores. A falta de actitude non ten xustificación, non se pode mirar ó banquiño para esconder a propia responsabilidade. Cada pao que aguante a súa vela.

Respecto ó partido, decir que a Residencia pouco tivo que facer para sumar unha nova victoria. Un fallo de Óscar abríu a billa e, a partir de aí o Sta. Comba só levou algo de perigo na segunda metade en accións de Iván e Diego. Álvaro Meilán puxo o 2-0 cun magnífico lanzamento de falta no minuto 80 e Michu anotou o terceiro na seguinte xogada aproveitando unha contra.

Despois de dúas derrotas consecutivas para o Sta. Comba ábrese o tempo da reflexión. Un día de adestramento haberá que deixar as zapatillas na bolsa e facer uso da palabra, para ver se nos entendemos e fixamos uns criterios a seguir. Tempos aqueles nos que se criticaba, a tempada pasada sen ir máis lonxe, o xogo defensivo e de balón arriba. Agora resulta que algúns suspiran por el e que a case todos se lles olvidou xogar ó fútbol. Desculpas e máis desculpas. Imos ter que fichar un adestrador á carta.

E, para rematar, unha anécdota. Contan que aló polos anos 60 do século pasado Inglaterra gañaba a Brasil por 3-0 na segunda metade, e que o adestrador brasileiro roncaba no banquiño. Entón o axudante deulle un cobadazo no fígado para despertalo.

- Míster, que perdemos 3-0!

- Tranquilos, – dixo o adestrador-, xogar ó fútbol e pelota a Garrincha.

Pois eso, xogar o fútbol, que tampouco ten tanta ciencia. Ah, xa me esquecía, Brasil remontou.

 

Volver